அமெரிக்க விமான நிலையம்

ஒவ்வொரு நாட்டிலும் விமான நிலையங்கள் மிகவும் அழகாக கட்டமைக்கப்பட்டிருக்கும். பல கோடிகள் செலவு செய்து ரொம்ப ரொம்ப அழகாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். அது ஏன் தெரியுமா?

வெளிநாட்டிலிருந்து ஒரு நபர் இன்னொரு நாட்டிற்கு வருகிறார் என்றால் அவர் முதலில் பார்வையிடுவது அந்த நாட்டினுடைய விமான நிலையத்தை தான். அந்த First Impression Best Impression -ஆக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக தான் ஒவ்வொரு நாட்டிலும் விமான நிலையங்கள் இவ்வளவு அழகாக வடிவமைக்கப்படுகிறது. சில சின்னச்சின்ன நாடுகள் கூட, நல்ல விமான நிலையங்கள் வடிவமைக்க இவ்வளவு பணவு செலவு செய்வதற்கு இது தான் காரணம். சின்னச்சின்ன நாடுகளே விமான நிலையத்திற்கு இவ்வளவு செலவு செய்யும் பொழுது அமெரிக்கா மட்டும் சும்மா இருக்குமா என்ன?

அமெரிக்காவில் உள்ள ஒவ்வொரு உள்நாட்டு விமான நிலையம் கூட அவ்வளவு அருமையாக வடிவமைக்கப்பட்டிருக்கும். வடிவமைப்பு மட்டுமல்ல.. அந்த விமான நிலையங்கள் அனைத்துமே மிகவும் அழகாகவும் நிர்வகிக்கப்படும். அதாவது விமான நிலையங்களில் வாடிக்கையாளர் சேவையுமே அவ்வளவு அருமையாக இருக்கும்.

அமெரிக்காவில் எல்லா விமான நிலையங்களிலுமே அங்கு வரக்கூடிய பயணிகளிடம் பின்னூட்டம் (Feedback) வாங்கப்படும். அங்கு வரக்கூடிய பயணிகள் அந்த விமான நிலையத்தைப் பற்றி ஏதாவது குறை சொன்னால் அந்த குறைகள் உடனடியாக நிவர்த்தி செய்யப்படும்.

ஆனால், பொதுவாகவே எல்லா விமான நிலையங்களிலும் 80 சதவீத பயணிகள் ஒரே ஒரு குறையை மட்டும் அடிக்கடி சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்கள். எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் அந்த ஒரு குறையை மட்டும் விமான நிலைய அதிகாரிகளால், முழுவதுமாக நிவர்த்தி செய்ய முடியவில்லை. அதை எப்படி சரி செய்வது என்று முடிவெடுக்கத்தான் உள்நாட்டு விமான நிலைய அதிகாரிகள் அனைவரும் ஒரு குழுவாக கூடியிருந்தார்கள். அது என்ன பிரச்சனை என்றால், பயணிகள் அனைவருக்குமே அவர்களுடைய உடைமைகள் (Luckages) தாமதமாக கிடைக்கிறது என்ற குறைதான் அது. அதிகாரிகளும் எவ்வளவோ முயற்சி செய்தும் 15 நிமிடங்களில் அவர்களுடைய லக்கேஜ்கள் கைக்கு கிடைப்பது போல் செய்தார்கள். ஆனால், இருந்தாலும் பெரும்பாலான பயணிகள் 15 நிமிடமும் அதிகம் தான் என்று இந்த ஒரு குறையை மட்டும் திரும்ப திரும்ப சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்கள்.

இந்த குறையை எப்படி சரி செய்வது என்று ஒவ்வொரு விமான நிலைய அதிகாரியும் தங்களுக்கு தெரிந்த ஒவ்வொரு புதுப்புது ஐடியாக்களை சொல்லிக் கொண்டே இருந்தார்கள்.

ஒரு அதிகாரி என்ன சொன்னார் என்றால், “நாம் ஒவ்வொரு விமான நிலையத்திலும் கூடுதலாக சில கீழ் நிலை ஊழியர்களை அறிமுகப்படுத்தலாம். அந்த ஊழியர்கள் மூலமாக நாம் விரைவிலேயே லக்கேஜ்களை கொண்டு வர ஏற்பாடு செய்யலாம்” என்று கூறினார்.

“ஒவ்வொரு விமான நிலையத்திலும் இரண்டு, மூன்று ஊழியர்களை அதிகப்படுத்த வேண்டுமா? அப்படி என்றால் அவர்களுக்கு மாதாமாதம் சம்பளம் வேறு கொடுக்க வேண்டும். இது மேலும் செலவு அதிகரிக்கும் வேலை. இது வேண்டாம்” என்று நிராகரித்துவிட்டார் தலைவர்.

அடுத்து வேறொரு அதிகாரி இன்னொரு ஐடியாவைக் கூறினார்.

“அதாவது லக்கேஜ்களை தானியங்கி முறையில் எடுத்து வரும் அந்த Conveyor Belt களின் நீளத்தையும், வேகத்தையும் நாம் மேலும் அதிகப்படுத்தலாம். இதற்கு மாதாமாதம் சம்பளம் என்று தனியாக தரவேண்டாம். ஒருமுறை முதலீடாக செய்துவிடலாம். இப்படி செய்தால் லக்கேஜ்கள் சீக்கிரமே நமக்கு கிடைத்துவிடும்.” என்று சொன்னார்.

இதுபோல் ஒவ்வொரு விமான நிலையத்திலும் இப்பொழுது இருப்பதைப் போன்று அதிவேக Conveyor Belt-களை வடிவமைக்க எவ்வளவு செலவாகும் என்று ஒரு கணக்குப் போட்டுப் பார்த்தார்கள்.

அதற்கு பல மில்லியன் டாலர் செலவழிக்க வேண்டியதாக இருந்தது. அப்படியே செலவழித்தாலும், தோராயமாக எவ்வளவு நேரத்தில் லக்கேஜ்கள் கிடைக்கும் என்றால் 8 அல்லது 9 நிமிடத்தில் பயணிகளிடம் லக்கேஜ் வந்து சேரும். வெறும் ஆறு நிமிடத்தைக் குறைப்பதற்கு இவ்வளவு பணம் செலவழிக்க வேண்டுமா? இந்த யோசனையும் வேண்டாம் என்று நிராகரித்துவிட்டார் தலைவர்.

இந்த இடத்தில் தான் ஒரு வித்தியாசமான யோசனையை ஒரு அதிகாரி முன்வைக்கிறார். நாம் எவ்வளவு முயற்சி செய்தாலும் நம்மால் லக்கேஜ்களை இதைவிட சீக்கிரம் கொண்டு வர இயலாது. ஆனால், அதற்கு பதிலாக நம்மால் பயணிகளை தாமதப்படுத்த முடியும்.

பயணிகள் விமான நிலையத்தில் இருந்து லக்கேஜ் இருக்கக்கூடிய இடத்திற்கு போகும்பாதையை நேரடியாக இல்லாமல் வேறொரு வழியை ஏற்பாடு செய்யலாம் என்று கூறினார். பயணிகள் விமானத்தில் இருந்து கீழே இறங்கும் நேரத்தை தாமதப்படுத்தலாம். விமானத்தில் இருந்து லக்கேஜ் எடுத்துக் கொண்டு வரக்கூடிய பாதைகளில் சில கடைகளை ஏற்பாடு செய்யலாம். அதாவது அந்த உள்ளூர் விமான நிலையங்களுக்கு ஏற்றார் போன்ற கடைகளை ஏற்பாடு செய்யலாம் என்று கூறினார். இந்த ஐடியாவைப் பின்பற்றினால் நாம் பயணிகளைத் தாமதப்படுத்த முடியும் என்று அந்த அதிகாரி கூறினார்.

அவர் இந்த ஆலோசனையை சொன்னதும் “இது நல்ல வித்தியாசமான யோசனைதான்” என்று அனைவரும் ஒருமனதாக இதனை ஏற்றுக் கொண்டார்கள்.

அதுமட்டுமல்லாது இந்த யோசனையை செயல்படுத்திப் பார்க்க பெரிதாக பணம் செலவழிக்க வேண்டும் என்ற அவசியமும் இல்லை. அதனால், சோதனை முயற்சியாக முதல் மூன்று விமான நிலையங்களில் இந்த முறை உடனடியாக செயல்படுத்திப் பார்க்கப்பட்டது.

அவர்கள் எதிர்பார்த்தது போன்றே பயணிகள் வருவதற்கு முன்பாகவே அவர்களுடைய லக்கேஜ்கள் வந்து சேர்ந்திருந்தது. பைசா செலவில்லாமல் பயணிகளின் குறை நிவர்த்தி செய்யப்பட்டது. அது மட்டுமல்லாது பயணிகள் வரக்கூடிய பாதைகளில் புது கடைகள் அமைத்ததால் அதன் மூலம் ஒவ்வொரு விமான நிலையத்திற்கும் வருமானமும் அதிகரித்தது.

பார்த்தீர்களா?

இதுதான் மாத்தி யோசிக்கும் திறனின் வெற்றி. நீங்களும் ஒரு தொழிலதிபராக இருக்கலாம். அந்த தொழிலில் அதிகமான பணம் செலவழித்தால் தான் இந்த பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண முடியும் என்ற நிலை ஏற்படும். அந்த நேரத்தில் பணமே செலவு செய்யாமல் எப்படி இந்த பிரச்சனைக்கு தீர்வு காண முடியும் என்று யோசியுங்கள். அல்லது எப்படி குறைவான பணத்தில் இந்த பிரச்சனையை தீர்க்க முடியும் என்று யோசியுங்கள். கொஞ்சம் வித்தியாசமாக யோசித்தால், உங்களுக்கும் இது சாத்தியம் தான்.

All the best..!